جاى قرق است نزديك و عن‌قريب است كه بيفتد در آن و داخل در آن گردد . و اين خصلت ورع و تقوا ايضا مثل خصلت سداد و عدالت ، ترغيب و تحريص شديدى در آيات و اخبار بر آن شده است و كتاب اللّه و احاديث ابواب اللّه ايضا از ذكر آن مشحون و پر مىباشد . و شرافت و كرامت اين كس در نزد خداوند به تقوا است لا غير ؛ چنان‌كه فرموده است كه إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ « 1 » . و امام محمد باقر عليه السّلام فرموده‌اند در حديث طويلى كه مضمون آن اين است كه كفايت نمىنمايد از براى شيعه گرديدن اين كس ، محض آن‌كه قائل به دوستى و به محبت ما بشود . به خدا قسم كه نيست شيعهء ما مگر كسى كه تقوا را پيشهء خود نمايد و اطاعت خداوند را بكند . و شيعه هميشه معروف بوده است به تواضع و تخشع و امانت‌دارى و بسيارى ذكر خداوند و صوم و صلاة و برّ والدين و متعهد شدن حال فقرا و مساكين و قرض‌داران و يتيمان و به صدق و راستى و تلاوت قرآن و نگاه داشتن زبان از مردمان ، مگر به امر خير و يا مثال اين‌ها . پس جابر عرض نمود كه يابن رسول اللّه نمىيابم كسى را در اين روزها با اين صفات . پس آن حضرت فرمودند كه به راه‌هاى متفرقه مرو ! و بايد كه شيعه چنين باشد ، آيا كفايت مىنمايد اين‌كس را محض اين‌كه بگويد كه من دوست مىدارم على را و موالى آن مىباشم و حال آن‌كه كنندهء اعمال آن نباشد و به سيرت آن راه نرود ، پس بنابراين اگر كسى اين را بگويد كه من رسول اللّه را دوست مىدارم و كنندهء اعمال آن نباشد و تابع سيرت او نشود بايد كه ناجى باشد ؛ چرا كه رسول اللّه بهتر است از على و حال آن‌كه نه چنين است و دوستى او مر او را هيچ نفعى به آن نمىدهد . و بعد فرمودند كه تقوا را پيشهء خود نماييد و براى آن‌چه در نزد خداوند است عمل بنماييد ، به درستى كه نيست فىمابين خداوند و بين احدى قرابتى ، بلكه احب بندگان به سوى خداوند متقىترين ايشان و طاعت كننده‌ترين ايشان است . به خدا سوگند كه تقرب جسته نمىشود به سوى خداوند مگر به طاعت و فرمان‌بردارى او ، و نيست با ما براتى از براى بندگان از آتش جهنم . هركس

--> ( 1 ) . حجرات : 13 .